Burkini’s voor Absurdistan

27 augustus 2016

Vijftig jaar geleden werden vrouwen beboet omdat ze naakt op het strand lagen, nu als ze dat gekleed doen. Als de autoriteiten de burkini willen verbieden, waarom maken ze dan geen jacht op de bedrijven die hem maken en verkopen? Op Aquasel, de onlineshop, of op de Turkse fabrikant Hasema, die de modellen Gardenya (ook haarbedekkend, 98,80 euro) en Acelya (korter van stof, 79,90 euro) maakt? Maar ook westerse ondernemingen scheppen geld met moslimkleding. Tommy Hilfiger (VS), Zara (Spanje) en Mango (Catalonië) hebben een Ramadancollectie voor hun Arabische klanten op de markt gebracht. In reclamespots maakt de Zweedse keten H&M reclame voor de hijabi, de hoofddoek. Voor luxehoofddoeken werft Dolce & Gabana (Italië), en de keten Marks & Spencer (Groot-Brittannië) brengt burkini’s met bloemetjesmotieven op de markt. De Hijabi Stores schieten in Europa als paddenstoelen uit de grond. Waarom zijn de autoriteiten zo vlijtig op het strand en ondernemen ze niets tegen de westerse bedrijven die aan de verkoop van mobiele vrouwenkooien geld verdienen? Waarom worden ze door hun aandeelhouders niet geboycot? En wat het strand betreft: moeten ook kleuters, peuters en zuigelingen van het vrouwelijke geslacht aan de brandende zon worden blootgesteld? Maar als ze geen beschermende kleding mogen dragen, mogen ze dan nog door hun ouders gefotografeerd worden? Vliegen die dan niet als pedofielen in de bak, als ze de kiekjes van hun naakte kroost op Facebook posten?

 

Het monster

26 augustus 2016

Nu is het monster wellicht fit genoeg om zijn hok te verlaten. Het scharrelt op 413 pootjes, de voetnoten. Het is nog wat onwennig in zijn gelede bestaan van halve, nieuwsoortige duizendpoot met schild, spitsneus en facettenoog. Het kruipt, graaft, vliegt. Het heet ‘Berlijn – Leven in een gespleten stad’ en is hel, vagevuur en hemel, het heeft mijn wereld verslonden en weer uitgespuugd, een duel tussen Woland en Moby Dick. Alle duivels nog aan toe, geef mij nu wodka en dorade op een terras aan de rand van de Viktoria Luise Platz, bij het ruisen van fonteinen onder de pergola van de Ribaltone. En dan, later op de dag, duiken en zand zuigen op de bodem van de Havel.

 

Schutzhaft

28 juli 2016

De Wever verwijt Merkel het toenemend succes van extreemrechts. Alsof het haar schuld is dat de N-VA bestaat. Hij wrijft haar aan dat ze bijdraagt tot het ondermijnen van de Europese waarden. Heeft Merkel dan voor het afschaffen van de vrije meningsuiting gepleit? De Wever kan Merkel maar beter meteen als sympathisante van de terreur in Schutzhaft nemen. We weten toch waar hij zijn mosterd haalt.

 

Orgie met Kazantzakis

9 juli 2016

Gisteren in de late namiddag onderweg met de fiets op weg naar huis. De hemel plots brullend van genot wegens de wolkbreuk boven mij. Geen waterval, maar een verticale rivier afgebakend door oevers van licht waarin de bomen als krokodillen klimmen. Aan een pitstop op de kruising van Unter den Eichen (nummer 63) en Habelschwerdter Allee een gedenkbord – vanaf de straat onzichtbaar voor het oog –, verborgen in een nis waarin ik schuil voor de orgie: ‘Hier lebte und wirkte von 1920 bis 1923 Nikos Kazantzakis.’ Op dat moment de uitgelezenste plek voor een woeste regendans.

 

Fietstocht 2, 4 juli

5 juli 2016

Mörchingerstraβe, Dahlemer Weg, Berliner Straβe, Unter den Eichen, Schloβstraβe, Rheinstraβe, Hauptstraβe (perziken en bananen in Supermarkt Istanbul, hoek Dominicusstraβe), Potsdamer Straβe (foto’s van pand 182, ooit vermogensadministratie Deutsche Arbeitsfront, het ‘Führerbalkon’ nog present, daarboven de reusachtige adelaar met hakenkruis in de klauwen weggebikt), over het Landwehrkanal, Reichpietschufer (altijd vol bewondering voor het fladderende Shell-Haus), Corneliusstraβe, Stülerstraβe, Hofjägerallee (door Tiergarten), Groβer Stern, Altonaer Straβe (langs het Engelse theehuis, jazz), over de Spree, Levetzowstraβe (fotostop aan het gedenkteken waar de synagoge stond, hoek Jagowstraβe, neergebrand, dan gebruikt als Sammellager op weg naar het gas, monument deerniswekkend verwaarloosd: ziet eruit als een combinatie van stortplaats en publiek urinoir; een paar meter verder wel indrukwekkend: een soort metalen tapijt van tegels waarop geregistreerd en afgebeeld: alle Berlijnse synagogen die in 1938 in de fik zijn gestoken, vernield of na de oorlog – bijna allemaal – gesloopt), Gotzkowskystraβe, Turmstraβe, Beuβelstraβe, over het Westhafenkanal, Seestraβe, Dohnagestell (links Plötzensee, rechts Volkspark Rehberge), Allée du Stade, Kurt Schumacher Damm (rechts, als een peer in een weckglas dat wordt gevormd door de Charles Corcelle-ring: de Julius Leber-kazerne; voorheen het Quartier Napoléon – daar lag de Franse bezettingsmacht vanaf 1945; nog voorheen: Kaserne des Luftwaffen-Infanterie-Regiments ‘General Göring’), Kapweg (de landende vliegtuigen vallen in Tegel al op je hoofd), Müllerstraβe (Centre français met mini-Eiffeltoren; bekend terrein: Genter Straβe, Brüsseler Straβe, Ostender Straβe etc.), Luxemburger Straβe, Genter Straβe (hier ben ik al de naald in de hooiberg die ik met het oog op dit stukje schrijf), Triftstraβe, Wildenowstraβe, Lynarstraβe, Müllerstraβe, Chausseestraβe (rechts Brecht en Hegel), Friedrichstraβe (over de Spree), Dorotheenstraβe, Neustädtische Kirchstraβe (over Unter den Linden), Glinkastraβe (rechts in de Mauerstraβe het restbestand van Goebbels’ Propagandaministerium, nu ministerie van Arbeid), dwarsen van de Mohrenstrasse (op de vroegere Wilhelmplatz: de Noord-Koreaanse ambassade, die daarnaast uit de verhuur van het Cityhostel deviezen puurt: zouden de jonge gasten beseffen dat ze daar in een uithoek van Pjöngjang slapen?), Mauerstraβe, Friedrichstraβe (Checkpoint Charlie, verder rechts de Hedemannstraβe met haar voormalige SS-folterkelders), Mehringplatz (vroeger Belle Alliance), over het Landwehrkanal, Blücherplatz, Mehringdamm (links het graf van E.T.A. Hoffmann), Dudenstraβe, Kolonnenstraβe (altijd halt op de Kolonnenbrücke, het mooiste gezicht op de skyline van Berlijn, achter me Speers Schwerbelastungskörper of Naziklotz), Hauptstraβe en vanaf daar in omgekeerde volgorde, Rheinstraβe enz. naar huis. Helemaal ontsuikerd.

 

‘Former United Kingdom: FUK’ (in The Guardian).

 

Britse procenten

1 juli 2016

Brexit. 50 procent van de Britten houdt 50 procent andere Britten voor totaal geschift. In of out, ze zijn het tenminste voor 100 procent met elkaar eens dat ze allemaal een slag van de molen hebben, met uitzondering van Boris Johnson, die tot beide partijen behoort en dus voor 200 procent of zelfs iets meer gestoord is.

 

Ervaringen

28 juni 2016

‘De wetenschap is de ontmaskering van ervaringen,’ zegt meneer F. ‘In dat opzicht lijkt ze op de poëzie.’

 

De dood heet Hahn

27 juni 2016

‘In Berlijn,’ zegt meneer F., ‘is de dood alomtegenwoordig en hij heet Hahn, de grootste begrafenisondernemer in de stad. De hele stad kamt hij uit. Op elke hoek herinnert hij met reclameborden aan zijn bestaan. Er gaat iets troostrijks van uit: “Zelfs als word je door iedereen uitgespuugd, de dag komt dat je op mij kunt rekenen, wanhoop niet.” En zelfs al zou Hahn op een dag zelf zijn zwanenzang moeten zingen, dan is er nog geen reden tot paniek. Een ander neemt het over, maar even deskundig, even toegewijd. Hahn was zelf de vrucht van zo’n metamorfose, want zijn voorganger was de alomtegenwoordigste begrafenisondernemer Grieneisen, wat in mijn oren heel wat akeliger klinkt. In Grieneisen zit de koude en scherpe klank van verongelijkt metaal, terwijl Hahn nog als een wekroep klinkt. Toen de onwennige 24-jarige Carl Zuckmayer in 1920 in het Anhalter Bahnhof arriveerde, blafte de “Berliner Schnauze” hem af met een “Mensch, paβ uff! Sonst kannste dir gleich ‘ne Passage bei Grieneisen bestellen!”’ Naar de beginneling zou geen haan hebben gekraaid.’

 

Himmlers kanarie

26 juni 2016

‘Het is niet omdat iemand in de tram zijn plaats afstaat aan een oudje, dat we ons lot in zijn handen kunnen leggen,’ zegt meneer F., die in een ‘Combat’-commentaar van 30 augustus 1944 verdiept zit. En meneer F. illustreert wat hij bedoelt: ‘Albert Camus vertelt dat foltermeester Heinrich Himmler ’s nachts door de achterdeur zijn huis betrad om zijn lievelingskanarie niet te wekken.’

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.