Dummes Zeug

31 maart 2014

De Duitse sociaaldemocraat Helmut Schmidt noemt de westerse kritiek op Poetins landroof van de Krim ‘dummes Zeug’, nonsens dus. Voor Schmidt is het volkenrecht een vod papier. Ooit, toen hij kanselier was, was Schmidt nochtans de man van law and order. In 1977 nam Schmidt de moord op zijn door de RAF ontvoerde vriend Hanns-Martin Schleyer – een ex-nazi overigens – wel zonder meer in koop. Hij weigerde met de RAF over de vrijlating van Schleyer te onderhandelen. Voor de handhaving van Schmidts Staatsraison kreeg Schleyer, voorzitter van de Duitse werkgeversbond, drie kogels in het achterhoofd.

Een rondeel

30 maart 2014

de wortel geraspt

de komkommer in schijfjes gehakt

(de wortel trouwens ook)

radertjes met adertjes

met as en al

waarvan ik knabbelend gis waarnaar ze smaken

maar nat en fris als ze zijn

misschien nog het meest

naar een vrouw die nog maar pas

rondelend

uit het koele meer

is gestapt.

De westerse publieke opinie heeft het moeilijk om het gedrag van een dictatoriale staat in te schatten. Dat komt omdat democratische staten waarin de rechtsstaat functioneert uitgaan van een symbiose tussen politiek, verantwoordelijkheid, staatsbelang en algemeen belang. Maar in dictaturen bestaat die koppeling niet en de democratische staten maken altijd de fout dat ze hun eigen visie projecteren op het gedrag van de dictator, die sluw genoeg is om die vergissing tot op het bot te exploiteren. In dictaturen wordt de buitenlandse politiek overigens bijna uitsluitend bepaald door binnenlandse factoren, die we niet kennen. Die binnenlandse politiek is niet rationeel, maar heeft wel een logica, waarvan de resultaten voor iedereen even zichtbaar als onbegrijpelijk zijn. De dictator heeft geen verantwoordelijkheid. Hij moet zichzelf handhaven, dat is alles. Hij ziet zich genoodzaakt om van zijn medewerkers criminele medeplichtigen te maken, ze in dezelfde schuit te dwingen, met dezelfde riemen te roeien. Die compliciteit, die de strategie van de trawanten bepaalt zonder dat ze daarover afspraken hoeven te maken, verstevigt de positie van de tiran, die met een futiliteit als volkenrecht geen rekening kan houden. De diplomatie gaat schijnbaar voort, maar heeft voor de dictator alleen betekenis als factor om tijd te winnen. Zijn belangrijkste en ultieme machtsinstrument is het ‘eigen’ volk, een idiote massa die opgezweept door propaganda bereid is iedereen dood te slaan.

Fulminant

8 maart 2014

Na ‘pakkend’, ‘aangrijpend’, ‘fascinerend’ en ‘indringend’ is er al enige tijd een nieuw modewoord in de Duitse literaire kritiek opgedoken. Om uit te drukken dat ze een boek erg goed vinden, gebruiken de critici, wellicht zonder de betekenis ervan te kennen, het adjectief ‘fulminant’. Om van te kotsen.

Strijdplan

7 maart 2014

Ik stel voor dat we aan alle inwoners van Rusland Belgische passen geven, dan kunnen we daar binnenvallen om onze landgenoten te beschermen.

Heim ins Reich

7 maart 2014

Natuurlijk heeft Hillary Clinton gelijk. Poetin bedrijft de Sudetisering van Europa. Net als Hitler is Poetin een pathologische leugenaar met wie geen afspraken te maken vallen. Dinsdag verklaarde Poetin dat Rusland niet aan de Anschluss van de Krim denkt (terwijl die feitelijk al heeft plaatsgevonden), maar twee dagen later staat het thema al op de agenda van de Russische Nationale Veiligheidsraad.

We hoeven niet bang te zijn voor het desintegreren van de Oekraïne. Daarover gaat het al lang niet meer. Het gaat al lang niet meer over de Krim. Het gaat niet over een nieuwe Koude Oorlog of de dreigende verscheuring van het Europese continent. Er is geen crisis van de diplomatie, want er is geen diplomatie. Er is alleen een doos van Pandora waaruit het Chinees schimmenspel vergoten wordt.

Een diplomatieke oplossing zou de ondergang van de drie clowns in het Kremlin alleen maar bespoedigen. De clowns zijn gefrustreerd en bang, wat hen gevaarlijk maakt. De clowns weten wat er op het spel staat. Hun strategie wordt bepaald door hun overlevingsinstinct, dat zozeer op scherp is gesteld dat het congrueert met hun doodsinstinct. Daarin sleuren ze dan de hele wereld mee.

Dát is wat nu op het spel staat. Janoekovitsj kan naar Rusland vluchten. Lukasjenko ook. Maar waar moet het clownstrio Poetin, Medvedev en Lavrov naartoe? Voor een optreden in Kazachstan voelt het zich te goed, laat staan voor een opvoering in de bandietenstaat Transnistrië. Wat kunnen de clowns daar kopen met de miljarden die ze van het Russische volk hebben geroofd?

Het westen doet er goed aan te beseffen dat er in Moskou geen ratio meer is. Er is alleen de dodelijke haat en in de gelaatstrekken gebrande frustratie van een door minderwaardigheidscomplexen geplaagde psychopaat tegen al wat hem beledigd heeft, terecht en vermeend, het doet er niet toe.

De andere clowns kunnen zich niet meer onttrekken aan de zuigkracht die de opperclown ontwikkeld heeft. Dus ook zij gaan voor en tot het uiterste. De Polen beseffen het best hoe groot de dreiging is. Ze spreken de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Steinmeier terecht tegen als die het heeft over de grootste Europese crisis sinds de val van de Muur. De Poolse minister van Buitenlandse Zaken Sikorski slaat wél de nagel op de kop als hij het heeft over de grootste Europese crisis sinds de Joegoslavische oorlog.

Maar er is meer: de Krim is de opmaat voor de totale confrontatie waarop Moskou moedwillig aanstuurt. Het verpulveren van de miljarden op de Moskouse beurs was een metaforisch signaal voor ‘der Wille zur Vernichtung’ die de clowns bezielt. Al wat ze doen staat in het teken van de psychologie van de totale ondergang.

PS: De NSA heeft het niet zien aankomen. Ze had het te druk met het bespioneren van de bondgenoten. Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden meer nodig.

Poetin is één brok angst. Die wordt gedeeld door Medvedev en Lavrov, die twee andere clowns uit het circus van Moskou, dat weer buiten Ruslands grenzen optreedt. Tot nog toe dachten de clowns dat het gevaar van de straat, van buiten de tent kwam. Maar de afzetting van de superclown Janoekovitsj in Kiëv heeft de Moskouse clowns geleerd dat er ook vanaf de circuszitbanken, het parlement, een dodelijk gevaar loert: ze dreigen verpletterd te worden door het opportunistische blok dat ze aan hun been hebben gebonden. Daarom blazen ze de patriottische Grote Vaderlandse Oorlog nieuw leven in. Dat is het dodelijk elixir dat op dit bal der vampiers genuttigd wordt.

Zonder woorden

5 maart 2014

Al tien dagen zonder woorden. In grotere soberheid kan ik niet baden.