Oikofobie

25 maart 2019

Oikofobie: heeft niets met wijn te maken, maar stijgt ook naar het hoofd; besmettelijke ziekte die als een olievlek over Europa uitdijt, verspreid door de aanhangers van Thierry Baudet die zopas ontdekt hebben dat het lelijke gezicht dat ze in de spiegel zien het hunne is. Er is geen kruid tegen gewassen, ook geen buskruit.

 

Advertenties

Newspeak

13 maart 2019

Een vraag aan de ‘sensitivity reader’, zoals de censor in de newspeak van de uitgevers tegenwoordig heet: mag ik de penis van een zwarte die zichzelf de geuzennaam ‘neger’ heeft toebedeeld een zwarte piet noemen?

 

Réfutation

12 maart 2019

Niet minder dan drie keer haalt de criticus Sainte-Beuve uit naar Flauberts ‘Salammbô’. In zijn Réfutation, die hij in de ‘Nouveaux Lundis’ (23 december 1862) publiceert, weerlegt Flaubert de bedenkingen van Sainte-Beuve, die hij vluchtig bedankt voor zijn moeite: ‘Je vous remercie des marques d’affection que vous me donnez, et, passant par dessus les politesses, je commence mon Apologie.’ Flaubert gaat dan punt voor punt in op alle bezwaren van Sainte-Beuve, voor wie hij al zijn historische bronnen opsomt. Zijn doel en werkwijze verklaart hij in de beroemde zin: ‘Moi, j’ai voulu fixer un mirage en appliquant à l’Antiquité les procédés du roman moderne, et j’ai tâché d’être simple. Riez tant qu’il vous plaira.’ Flaubert betrapt Sainte-Beuve op enkele contradicties als de criticus beweert dat de schrijver niet in staat is een waarschijnlijk beeld van Carthago op te roepen, terwijl Flaubert volhardt dat hij op basis van zijn bronnen, aangevuld met zijn verbeeldingskracht, wel degelijk een Carthago beschrijft zoals het had kunnen zijn. Flaubert heeft er geen moeite mee om zelf voor de dag te komen met een passage waarin hij de geschiedenis wel moest vervalsen: ‘Tel est, cher maître, ce qu’il y a, selon moi, de pire dans mon livre.’ Flauberts conclusie over de toestand van de letteren in la douce France is bitter: ‘Et puis mon exemple sera peu suivi. Où donc alors est le danger? Les Leconte de Lisle et les Baudelaire sont moins à craindre que les… et les… dans ce doux pays de France où le superficiel est une qualité, et où le banal, le facile et le niais sont toujours applaudis, adoptés, adorés. On ne risque de corrompre personne quand on aspire à la grandeur. Ai-je mon pardon?’ Aan het slot volgt nog een gepekelde bedanking van Flaubert: ‘Je termine en vous disant encore une fois merci, mon cher maître. En me donnant des égratignures, vous m’avez très tendrement serré les mains, et bien que vous m’ayez quelque peu ri au nez, vous ne m’en avez pas moins fait trois grands saluts, trois grands articles très détaillés, très considérables et qui ont dû vous être plus pénibles qu’à moi. C’est de cela surtout que je vous suis reconnaissant. Les conseils de la fin ne seront pas perdus, et vous n’aurez eu affaire ni à un sot ni à un ingrat. Tout à vous, Gustave Flaubert.’

 

In de bus

5 maart 2019

In de bus weer iemand die zijn plaats wil afstaan, weer zo’n snotneus die er tien jaar ouder uitziet dan ik.

 

Roundheads

1 maart 2019

Om het gemakkelijk terug te kunnen vinden had ik in mijn met krabbels gevulde notitieboekje een cirkel rond het woord ‘roundheads’ getrokken.