De ellende van de Duitse sociaaldemocratie

12 februari 2017

Amper is de sociaaldemocraat Frank-Walter Steinmeier tot president van Duitsland verkozen, of Poetin nodigt hem al uit. Poetin ruikt zijn kans nu een kloon van ex-bondskanselier Gerhard Schröder (de Gasprom-incasseerder die zijn vriend Poetin tot een loepzuivere democraat heeft geadeld) zijn intrek neemt in het Bellevue. Steinmeiers partijloze voorganger Joachim Gauck, die helaas afzag van een tweede ambtstermijn, steekt daar torenhoog bovenuit. Gauck, een toonbeeld van authenticiteit, gebruikte zijn representativiteit ook om eventueel niet te representeren: een machtig instrument. Gauck heeft Poetin nooit willen ontmoeten, niet in Moskou en ook niet in Berlijn, wat hem bij de Russische geheim agent voor altijd gehaat heeft gemaakt. Benieuwd hoe snel Steinmeier in Moskou staat om Poetins hand te schudden en zijn afgezaagde platen op het Rode Plein af te draaien. Want de Duitse sociaaldemocratie leeft helaas in een achterhaald tijdperk. Ze gedraagt zich nog altijd alsof ze iets moet krijgen wat alleen het Kremlin haar kan geven, alsof ze zich niet wil realiseren dat de Duitse eenwording zevenentwintig jaar geleden haar beslag heeft gekregen. Willy Brandt roteert in zijn graf, gegrild door de Genossen.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: