Martin Schulz

25 januari 2017

De sociaaldemocraat en ex-voorzitter van het Europese Parlement Martin Schulz: sinds gisteren kandidaat voor het kanselierschap. De man: niet onsympathiek, integer. De politicus: eerder impulsief dan strijdlustig, een repetitief strovuur, schromelijk overschat. Een professionele terugkrabbelaar over de hele lijn. Veeleer een man van zijn woordje dan van zijn woord. Te veel geblaat, te weinig wol. Laatst nog in zijn Turkije- en Erdogan-kritiek: start als een briesende leeuw in Brussel, aankomst als een niet eens meer piepende muis in Ankara. Niet opgewassen tegen zijn spagaat.
Wat we gisteren in Berlijn verder nog zagen: de openbaring van een revanche, de ‘Stern-Stunde’ van ontslagnemend SPD-voorzitter Sigmar Gabriel, die vanuit een mediale hinderlaag wraak nam op een volslagen ongeïnformeerde partij voor alle vernederingen die ze hem heeft aangedaan. Dat de SPD hem daarvoor ook nog eens in de hemel moet prijzen als de onbaatzuchtigste aller sociaaldemocraten: zijn steriele triomf, het gerecht dat hij ijskoud en zonder risico’s savoureert.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: