Autobiografie met een wens

14 januari 2017

Ik heb het geluk nooit lang te hoeven omgaan met schrijvers, want vergeleken met andere mensen (en ook met andere kunstenaars, want schrijvers kunnen niets tonen als ze geen dichters zijn) vallen die in conversaties voorspelbaar, monotoon en bijgevolg behoorlijk saai uit, iedereen weet waarom. Of ik mezelf daaronder moet rubriceren, kan ik niet beoordelen. Ik verkies het gezelschap van mijn vrienden. Ik werk aan enkele projecten, al is dat niet de reden waarom ik sober leef, wat niet betekent dat ik geen goede eetlust heb. Van roken en drinken – het eerste al veel langer dan het tweede – heb ik om pragmatische redenen voorgoed afgezien, wat niet uitsluit dat ik anderen daar graag van zie genieten (ik ruik graag sigaren en zie dat het een lust kan zijn om as te worden – ach, die dode blaren die nog eens doodgaan in een gloed van geuren, alsof ze – wat een leven! – niet genoeg van dat sterven kunnen krijgen). Mijn behoeften zijn op een hand te tellen, koffie en douchen horen daarbij. Ik ga graag om met vrouwen, maar houd ze liever te vriend dan ervan te houden. Ik ben ’s morgens uitgeslapen, hoef ’s nachts slechts één keer op te staan en zie er niet tegenop als ik een keer toch wat langer wakker lig. Elke dag wandel ik in de late namiddag vijf kilometer, zodat mijn invallen niet uitvallen. Ik prijs me gelukkig dat ik niet dagelijks een boek hoef te lezen. Ik schrijf elke dag iets, het liefst zonder adjectieven, omdat ik geleerd heb dat het gebruik daarvan eerder een teken van onmacht is dan van talent. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet in een kroeg zit (maar nooit ’s avonds of ’s nachts) om mijn krantenverslaving bot te vieren, dagelijks een uur of drie. Ik heb gelukkig geen enkel talent voor het mondaine, maar ben vlot in de omgang. Ik ben niet eenzaam. In tegenstelling tot vroeger verveel ik me geen ogenblik, want ik ben altijd bezig, ook als ik niets doe. Ik besteed nog altijd veel energie aan het bestrijden van mijn slechte eigenschappen, al doe ik geen inspanning om mijn reputatie van lastig mens van me af te schudden. Ondanks alle beperkingen voel ik me een vrij mens en zou graag hebben dat het zo blijft.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: