Blauwe ogen, maar geen schlager

10 november 2016

 

blauwe ogen heb ik niet
toch niet meer dan één.

 

daar waar ik ben geraakt,
waar mijn doortrapte
wenkbrauwboog
zelfs op buitenstaanders
indruk maakt.

 

rond mijn oog
het tollen
van blauwe, gele cirkels,
huid waar
de zwaartekracht aan zoog
die moe is van het stollen.

 

wat was dat harde,
onbegonnen
seks
met die van sterk water
uitgelopen
heks.

 

door het kerven van haar lippen
de hardste ooit, haast klippen
is er geen ontkomen aan
het bloed dat mijn oog verlaat.

 

‘k ben maar een beginneling
‘k moet dieper leren vallen
vernederen de vlakte
die door het bergen van de sprong
de vereffening
van het verschil kan boeken.

 

ik ben het moe reliëf te zijn,
‘k zoek de platheid van de vlek
die vanaf de rand
met zout bestreden wordt:
leg het nog een keer op mijn tong
zodat de dood in mij ligt
als Lazarus in zijn gebed
dat hij meenam bij zijn tweede dood.

 

dus niet meer voor de sprong
een voorbeeld nemen aan
de katten
die met hun zeven levens
niet eens de kunst verstaan
van het veelzijdig openspatten.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: