‘Hier ist die Rose, hier tanze!’

23 oktober 2016

Tijdvenster. Op zijn stand hebben we geen invloed, hoe we ermee omgaan des te meer. Het daagt uit, als het plots open staat: maak de sprong, nu meteen! Want daar gaat het om. Het probleem is niet dat we geen kans krijgen om te springen – zulke gelegenheden krijgen we genoeg -, maar dat we dralen omdat we aan de grond genageld staan, verbluft omdat plots de gelegenheid zich voordoet waarop we zolang hebben gewacht. Maar als het moment verstreken is, als we ongelovig staren naar het venster dat alweer gesloten is, maken we onszelf wijs dat het tijdstip niet rijp was. In werkelijkheid zijn we wanhopig van de spijt om het verzuim, wat we voor onszelf en de wereld moeten verbergen en verbijten. En van diegenen die de moed hadden om te springen, zeggen we dan vol bitterheid dat ze weer eens het geluk aan hun kant hebben gehad, dat geluk dat eens te meer aan ons is voorbijgegaan.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: