In plaats van een commentaar

5 september 2016

Als Merkel in het verleden ergens bang voor was, dan wel voor een absolute meerderheid van CDU/CSU. Want zo’n meerderheid zou betekenen dat de CSU een directe greep op haar zou hebben: een schrikbeeld voor haar en iedereen die niet tot de Beierse partij behoort. Vorig jaar was het perspectief op zo’n meerderheid erg reëel, maar toen kwam de vluchtelingenkwestie haar te hulp, en met haar ‘Wir schaffen das’ hielp Merkel de nachtmerrie van de absolute christendemocratische meerderheid in 2017 de wereld uit. Dàt is de ware woede van de CSU. Over die paradox zouden al die slimme commentatoren, die nu Merkels ondergang verkondigen op grond van de verkiezingsuitslag in een dwergenland, eens goed moeten nadenken: de verzwakking van de CDU/CSU in de verkiezingen maakt Merkels positie in een toekomstige coalitieregering met nog een andere partner dan de CSU zo niet sterker, dan toch comfortabeler. Vooral reduceert ze in zo’n constellatie het gewicht van een ‘Nervensäge’ als Seehofer tot de proporties die hij verdient. Met iedereen in de coalitie, maar niet met hém alleen, niet met zijn partij alleen, moet Merkel denken. Ook een christendemocratische bondskanselier wil wel eens rust.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: