Voor Sahra Wagenknecht, bij het congres van Die Linke

30 mei 2016

Afkomstig van een verse taart
Droeg ze plots een slagroombaard,
Geworpen door ‘Straten uit suiker’:
Een bloem uit eigen ruiker.

 

De taart kwam als een godsgerecht
In haar gezicht terecht.
Zo zou een mens nog stikken
In gebak, te groot om af te likken.

 

Vier uur later verscheen ze schoon gewassen
In ’t blauw dat beter dan ’t rood wilde passen.

Onthaald werd ze op een applaus
Waarin ze dreef als kip in eigen saus.

 

Ach, wat baat het als Die Linke
Nog meer dan de AfD gaat stinken?

Geen wonder dat ik wurg
Van de filisters in Maagdenburg.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: