Faecalatio

10 mei 2016

Hoor hem piepen
als een gecastreerde trompet,
de ploert
tegen Armeen en Koerd,
Zaman en Cumhuryet.

Ja, hij is het
wiens naam men niet mag noemen
tenzij om hem te roemen.

Geef hem nog een veeg
uit de pan,
een koek van eigen deeg,
de slaptiran.

Want iedereen betaalt ’t gelag
voor ’t gelach
om de gesneden muis
die piept
aan de Bosporuis.

Zelfs Allah houdt zich gedeisd
als de Anatoliër weer eens krijst
en schreeuwt over de vlakte
om kond te doen dat hij er
al van kindsbeen kakte,
vet en rond
op de nu heilig verklaarde grond.

(En als kers op de taart
wellicht ook op zijn eigen staart).

Ach Ankakara!

Van goede smaak getuigt dit versje niet,
als kunstwerk verdient het zeker geen krediet;
maar welke democraat zal me verwijten
dat ik op zijn kop wil schijten?

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: