De kleine prins of Idi Amin incognito

8 april 2016

Als I. me vraagt naar het slechtste klassieke boek aller tijden, antwoord ik zonder aarzelen: ‘De kleine prins’. Een dommer, slechter en banaler boek kun je je niet indenken, en het ultieme bewijs dat er geen god bestaat, is dat het zowat 100 miljoen keren gedrukt is, dat volwassenen het lezen en dat het kinderen over de hele wereldbol nog altijd terroriseert. ‘Toen Antoine de Saint-Exupéry zijn boek een jaar na publicatie herlas, schaamde hij zich zozeer over de onzin die hij had neergepend dat hij zich met zijn vliegtuig in zee stortte,’ zeg ik tegen I. (misschien het ultieme bewijs dat god wel bestaat). ‘Ik heb die kleine prins altijd al de ultieme schop onder zijn kont willen geven, zodat hij sterretjes zag, maar die ziet hij ook zonder schop onder zijn kont,’ zeg ik tegen I. ‘De beletseltekens, die bijna het hele boek vullen, behoren tot het beste wat “De kleine prins” te bieden heeft, want ze sparen ons van nog meer nonsens die de schrijver onder het mom van diepzinnigheid heeft uitgekraamd,’ zeg ik tegen I. ‘Er is er maar één man die over “De kleine prins” iets verstandigs heeft gezegd, en dat is Harald Martenstein in “Die Zeit” van 20 januari 2012. Over de opinie van de Saint-Exupéry dat kinderen over de wereld zouden moeten regeren meent Martenstein: “Een land dat door kinderen geregeerd wordt stel ik me ongeveer voor als Oeganda onder de heerschappij van Idi Amin”.’

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: