Onder de kraan

5 april 2016

 

Als ik het water
hard laat stromen
loopt de beker over
(nooit gevuld
door ongeduld)

 

van zijn eigen element de rover.

 

Maar als ik het
laat vloeien
zoekt het peillood van de straal
– weliswaar nog altijd strak –
verzoening met het oppervlak.

 

Zo wordt het breken
gladgestreken.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: