Urbi et Orbán

4 april 2016

Voor welke verdienste Franciscus van Rome de Karel de Grote-prijs krijgt mag joost of iemand anders weten, maar hij krijgt hem, het lijkt wel of de prijsverleners weer eens opgelucht zijn dat ze hun prijs in een geluidloos gat van vergetelheid kunnen dumpen. Wat in godsnaam (maar het mag ook in naam van wat minder zijn) heeft die Argentijn voor Europa gedaan, behalve dat hij de oceaan is overgestoken? Om hier van ontroering in zwijm te vallen voor vaders die hun kinderen niet in het gezicht slaan? Op die zesde mei verschijnt ook een boek waarin oud-bondskanselier Helmut Kohl in een bijdrage schrijft dat nationale egotrips in Europa tot het verleden moeten behoren. Tegelijk kondigt Kohl een ontmoeting aan met de Hongaarse autocraat Viktor Orbán, van wie nu werkelijk niet gezegd kan worden dat hij de meest coöperatieve Europeaan is. Betekent dit nu dat de 86-jarige Kohl ze niet meer op een rij heeft? Helemaal niet: het betekent alleen maar dat Kohls ressentimenten tegen Merkel, met wie hij een oude rekening te vereffenen heeft, het winnen van zijn gepretendeerde Europese staatsmanschap. Maar de daad ontmaskert het woord, Kohl trekt het mes waarmee hij zichzelf castreert. Maar werkelijk, de bal is de zak niet waard, de kool niet het sop en Franciscus de Carolus niet.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: