De tweede inenting

25 maart 2016

I. spreekt me nog eens aan over de executie van de schrijver en criticus Erich Knauf, die door de nazi’s werd onthoofd omdat hij zich in het openbaar denigrerend over Hitler had uitgelaten.*
‘We kunnen ons hemel en hel voorstellen,’ zeg ik, ‘en zelfs het
eeuwig leven, maar niet dat we nu nog gezond zijn en leven en over tien seconden door de ingreep van een ander al niet meer. We kunnen ons dat niet voorstellen, omdat het ons aan de wil ontbreekt om het te kunnen. Kun je je voorstellen dat je allerlaatste indruk de plof is waarmee je bebloede hoofd in een emmer valt?’
‘Ik las in de Frankfurter Allgemeine Zeitung van gisteren een hartverscheurend verhaal over de duizenden Bosnische moslims, mannen en jongens – niet eens soldaten – die in 1995 door de Servische troepen van Ratko Mladić en Radovan Karadžić in en om Srebrenica zijn vermoord,’ zegt I. ‘Slechts een paar gevangenen, die zich onder de bergen van lijken hadden verscholen en zich voor dood hielden, hebben de massa-executies overleefd. Ze ontsnapten ternauwernood aan wat de moordenaars “de tweede inenting” noemden, het genadeschot. Die paar overlevenden konden later getuigen. Ze vertelden dat ze wisten dat ze gingen sterven. In hun verhalen speelt hun dorst de hoofdrol. Een van hen zei met de dood voor ogen: “Geef ons water, daarna kunnen jullie ons ombrengen.” Het was de grootste wens van veel slachtoffers om niet dorstig doodgeschoten te worden.’

 

* Blog van 10 maart.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: