Op het terras van de Fischerhütte in Schlachtensee

17 maart 2016

Op dit middaguur zijn de schaduwen heel lang, ze zoemen nog niet. Toch zijn er geluiden die je hoort tussen het geklater en gesnater door. Het moet wel lente zijn. Het moet wel aan het water zijn. Zoveel ruimte tussen het dichte blad en de weidsheid van het water dat verblindt, zoveel bruuske overgang ineens. We kijken naar wat te zien is, soms ook naar elkaar, de ogen afgedekt met handen die nog wit van ontwenning zijn. Op het bord op het bordes kondigt het krijt al de eerste processie van asperges aan.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: