Schaken

1 maart 2016

terend op het
opbod van verleden

(die versnipperaar
van heden
die meer voorschot neemt
dan hem toekomt)

kluiven kan ik niet, schuiven misschien?

zodat ik van mijn matte stuk
almaar schraler
(gebitloos ben ik sowieso al kaler)
word

geslepen
door de leegte
die stokt
en roerloos peilt
naar weidsheid
van veld
(of ziet mijn onooglijkheid de engte niet?)
en
diepte
(of is het oppervlak?)
van bord

versla ik
mijn verslagenheid,
toch hopelijk.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: