Klaar en weg

16 februari 2016

Toen I. vandaag langskwam, zei ze: ‘Hé, je manuscript is klaar?’
Dat had ze goed gezien. Want ik had opgeruimd. En hoe! Niets lag of stond nog waar het had gestaan of gelegen. Eigenlijk was het nu een heel ander huis.
‘Eigenlijk is het nu een heel ander huis,’ zei I. En daarna, toen ik niets zei: ‘Je wilt zeker dat ik zeg: er staat geen steen meer op de andere?’
‘Juist,’ zeg ik, ‘er is zelfs geen grond meer om te blijven.’

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: