De monnik, de zee en de schotelvod

24 januari 2016

Eerst pauzeren in Pure Origines in de S-Bahn-boog, tegenover de Grimm-bibliotheek in Mitte: een bad in de jeugd. We voelen ons de winnaars en We’re gonna take it all: dubbele espresso, appeltaart met slagroom, de ‘Tagesspiegel’.

En dan op naar de Alte Nationalgalerie, mijn tweede thuis, waar ik de huisheer speel alsof ik er al woon, in die gladde zee van marmeren die me omhelzen als was ik al van hen, of een van hen. En daar dan op naar de derde verdieping. ‘De monnik en de zee’ (1810) van Caspar David Friedrich is weer thuis, na drie jaar ongerief. Het doek heeft in zijn leven veel geleden, niet onder de zeven lagen vernis, niet onder Becketts oog, wel onder het strijkijzer waarvan de afdruk nu in deskundigheid is opgelost. Maar nu staan we er weer voor. En boven de frêle schuimkopjes die eerder streepjes zijn hangen de meeuwen als zichzelf kloppend schuim in de lucht. Boven de zee: het al te koude blauw; boven de oceaan: de al te koele meren des doods. En op het strand de monnik, ‘der einzige Lebensfunke im weiten Reich des Todes’ (Kleist in de ‘Berliner Abendblätter’, 13 oktober 1810).

En dan, buiten, als de Dom al aan zijn donkere tafel het hoofdgerecht verbeidt, te voet, langs Unter den Linden, de Neue Wache, het Kronprinzenpaleis, de opera, de Staatsbibliothek etc., etc. te voet door wat in het Duits zo rillend mooi de ‘klirrende Kälte’ heet (en waar onze strenge vorst niet aan kan tippen), en dan te voet zuidwaarts door de eindeloze Friedrichstrasse over de Belle Alliance Platz – ja, ja – tot Hallesches Tor, waar we bij het vallen van de avond nog wat studeren in de Amerika Gedenkbibliothek, en daarna nog zuidwaartser souperen in Split op de Blücherplatz, met wijn, wit en rood, en daarna en daarna…

En bijna helemaal op het einde, als alle doeken gevallen zijn, en iedereen is gerestaureerd, moet ik met weggesneden oogleden op het laken ook nog in het donker kwijt dat ik ‘De monnik en de zee’ misschien nog meer mocht toen de lucht als een schotelvod boven een morsig aanrecht hing.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: