Helden van onze tijd

22 januari 2016

Of ik een Helmut Schmidt-obsessie heb, vraagt I. Helemaal niet, aangezien Schmidt slechts een anekdote is. Mij interesseert de relatie volk/macht, in dit geval in de persoon van Schmidt. Op zich is het al bedenkelijk dat een leider die het leven van zijn beste vriend opoffert aan de staatsraison te zwak is om zich gedurende vijf minuten aan het wettelijke rookverbod te onderwerpen. Het is niet eens de overtreding die ik bekritiseer, – ik sympathiseer met de rokers – maar de wanverhouding tussen stoere taal en slap gedrag, het opeisen van karaktersterkte voor een ander en het laten gaan van zichzelf, en vooral de onuitstaanbare arrogantie waarmee dat gebeurt. Maar wat het ergste is: dat de Duitsers van Schmidts sigarettenrook in trance raakten, dat de abstinente sociaaldemocraten op hun congressen voor zijn illegale rookpluim applaudisseerden als voor een heldendaad en zichzelf waarschijnlijk ook helden achtten omdat ze de moed vonden voor hun applaus.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: