Gaan

18 december 2015

Als we een hart breken, tonen we: we zijn sterk, want opgewassen tegen onze onbarmhartigheid. Maar dat we onze onbarmhartigheid niet kunnen verdoezelen, maakt ons rancuneus en wreed. Want we nemen het de ander kwalijk dat hij ons doorziet. Maar zijn gelamenteer komt ons gelegen, op zijn onredelijkheid hebben we vol ongeduld gewacht. Ongeduldig waren we al, maar nu, zie je, moeten we echt wel gaan. En werkelijk, al klopt het dat we niet anders kunnen, bij gebrek aan argumenten zijn we blij met elk verwijt dat ons naar het hoofd wordt geslingerd, we zijn dankbaar voor elke beschuldiging, ook voor de woede. Want kijk, nu kunnen we echt wel gaan.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: