Tartuffe

27 juni 2015

De celliste Sol Gabetta: ‘Maar als de uitvoerder iets te zeggen heeft, kan ook het instrument iets zeggen.’ Het tegendeel is natuurlijk ook waar. Neem nu het theater. Vorig jaar, zelfde tijd, zag ik een afschuwelijke uitvoering van Molières ‘Tartuffe’  (regie Michael Thalheimer) in de Berlijnse Schaubühne. Raaskallen en effectbejag, een opeenhoping van alle gebreken van het regietheater. Zoals zo vaak: door het uit zijn tijd en tekst te halen, wordt een theaterstuk provinciaal, door het erin te laten universeel. Ook Kafka’s ‘Schloss’ is een streekroman. En verder: mensen, zelfs acteurs, hoeven niet de hele tijd te schreeuwen. En verder: ze hebben niet alleen recht op een onderbroek, ze mogen die ook eens dragen.

 

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: