Schaken met een breukvlak

24 juni 2015

Altijd opnieuw wil E. weten wat mijn zeven weken op Korfoe me hebben bijgebracht. ‘Niets bijgebracht,’ zeg ik, ‘ maar het was een heilzame breuk, want op Korfoe ben ik zonder schrik verschoten. Het is me vergaan als die paarden in de Camargue, die nooit beslagen worden, die altijd een wilde hoef bewaren, die zwart ter wereld komen en hem wit verlaten, een paard dat, tegen de spelregels in, van het donkere naar het lichte veld verspringt.’ En in mezelf denk ik: ik moet maar weer eens in Saintes-Maries-de-la-Mer in het licht gaan draven.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: