Het Humboldtslotje

16 juni 2015

Gisteren met Casanova in het van eenvoud stralende Humboldtschloss in Tegel. Alles zweeft: het in het zonlicht laaiende slot, het glooiende park, de sculptuur van de Spes, de hoop, op het podest van de marmeren zuil die aan het uiteinde van het park, vis à vis het kasteeltje, over de doden waakt.

Binnen, aan weerszijden van de deur die toegang geeft tot de groene, in getemperd licht zwevende kamer: torso’s van fraaie vrouwelijke naakten op dubbele stenen sokkels die je helemaal rond kunt draaien.

Vroeger, zegt Casanova, die hier veertig jaar geleden ook al eens was, stonden die naakten op de gigantische schrijftafel van Wilhelm von Humboldt, in handbereik, zodat de geleerde, aan de sokkel draaiend, de dames in elke voor hem bevredigende houding kon positioneren: een alles beheersende, toegankelijke rondheid waaraan hij geest en drift kon scherpen.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: