Gebroken neus

1 juni 2015

In ‘Het proces’ van Kafka zijn de personages elkaars gevangene, de bewakers die K. komen ‘arresteren’ (een paar regels verder lees je: ‘Nog was hij vrij’) niet minder dan K. zelf, misschien zelfs méér. Met hun lichamen, die zich graag voor deuren en vensters ophouden, werpen de personages versperringen op, zelfs met de atmosfeer van hun lichamen, met hun dampkring. Want K. maakt een beweging ‘alsof hij zich losrukte van de twee mannen, die echter ver bij hem vandaan stonden…’.  De mensen zijn met onzichtbare draden aan elkaar gehecht, en door dat aan elkaar rukken bewegen ze, ze vormen onderling een slordig patchwork, soms een blok (zie mijn notitie ‘Vlucht’ van gisteren). Soms moet de schrijver een neus breken om dat duidelijk te maken, want waar zou hij hem anders gehaald hebben, die ‘zijwaarts gedraaide neus’ van een der bewakers, geplant in een ‘droog, benig gezicht’, dat over K.’s hoofd heen ‘met de tweede bewaker in contact stond’?

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: