Vertwijfeling

20 mei 2015

Met de handen in het haar komt Alekos, de baas van de gelijknamige taveerne (en minisupermarkt) in het hoog gelegen dorpje Agios Nikolaos, naar buiten gestormd en neemt hoofdschuddend naast me plaats. Elke avond, op hetzelfde uur, ontvlucht hij zijn eigen café omdat de nieuwsberichten op de televisie hoogoplopende ruzies uitlokken bij de tien man en de paardenkop die zijn interieur bevolken.

‘Politiek,’ zucht Alekos vertwijfeld, nóg vertwijfelder, want altijd op hetzelfde pleintje te moeten staren, waar altijd dezelfde mannen (nooit een vrouw) met hun eeuwige komboloi voor en in het kafeneion verschijnen, is voor de man, wiens zaak van zes ’s ochtends tot middernacht geopend is, reeds het vagevuur. Maar aangewakkerd door de politiek wordt het snel de hel. Elke avond breekt er op hetzelfde uur op het pleintje van Agios Nikolaos een kleine burgeroorlog uit.

Maar ook beneden, aan de voet van het dorp, verbergt de horeca zijn angst voor wat op til is achter een krampachtige zorgeloosheid, die soms, op onverwachte tijdstippen, openbreekt in een scheldpartij op veertig jaar maffiose politiek.

De enige periode dat de staat iets in Griekenland heeft gepresteerd, was onder het kolonelsregime, zegt Elektra van de gelijknamige afspanning, die wijst naar de  asfaltwegen, die vijftig jaar geleden in uitstekende staat, maar nu weer hopeloos kapot zijn: ‘De kolonels schakelden de militairen in om degelijke wegen aan te leggen. Sindsdien is er niets meer gebeurd.’

Michalis, de baas van mijn pension, vult de grootste gaten in het wegdek voor zijn deur met de overschotjes van het cement dat hij gebruikt om zijn parkeerplaats wat te fatsoeneren. Maar veel gasten zijn er niet. Wel landen er heel wat Duitsers van Griekse afkomst in Korfoe, om hun solidariteit te bewijzen, om hun euro’s uit te geven aan familieleden die een hotel of pension exploiteren.

Nog altijd komt er geld uit de muur, dankzij de Ela-kredieten van de ECB. Hoelang nog? De spanning stijgt. Op 5 juni slaat het uur van de waarheid die iedereen al lang kent: op die dag kan Griekenland zijn schulden definitief niet meer terugbetalen aan het IMF. Wat daarna gebeurt weet niemand.

De veelbelovende voorspellingen over stromen toeristen die in Griekenland neerstrijken gaan niet in vervulling, helaas, sedert een regering aangetreden is die van zichzelf niet weet of ze links of rechts is, maar die in elk geval niet regeert. Het doet er niet toe. Ze heeft het verkorven. De Griekse bond van toerisme had vóór het aantreden van de nieuwe regering op basis van serieuze gegevens met een recordaantal toeristen voor 2015 gerekend. Maar nu is de Duitse markt aan het instorten. De Duitse vakantiegangers wijzigen hun Griekse reisplannen omdat ze bang zijn dat er tijdens hun verblijf geen euro’s meer uit de automaten komen.

Euro’s, geuro’s, drachmen. Ook op Korfoe gonst het van het geld dat er niet is. De oudste mannen in Agios Nikolaos zijn ook bezorgd. Haast allemaal hebben ze in de jaren zestig of zeventig in Duitsland gewerkt. De postbode, die daarvoor een kleine vergoeding vraagt, brengt hun pensioen maandelijks in de taveerne van Alekos, die ook dienst doet als bank en postlokaal.

Wie zijn aandeel niet aan de postbode betaalt, moet zelf maar zien hoe hij aan zijn geld komt. De dichtstbijzijnde bank is in Lefkimi, vijftien kilometer verderop. Dat is al een ander werelddeel voor de bejaarde mensen van Agios Nikolaos, die hun blanke zenuwen op de bonte kralen van hun komboloi verbijten.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: