Sarcasmen

1 mei 2015

Vannacht gedroomd van een woeste achtervolging door een sarcofaag. Lach niet, het kan, een sarcofaag is een Griekse verzamelnaam voor alle vleesetende dieren, geen mensen, ook al is de menselijke maag een levend graf voor menig dier, omgekeerd veel minder, daar moet ik tijdens mijn kantiaanse wandeling maar eens aan denken als ik weer eens door een Korfiotische hond word aangevallen. ‘Sarco’ is vlees, ‘faag’ komt van een Grieks werkwoord dat verteren betekent en met het substantief ‘fajito’, eten, verwant is. Maar soms wordt een dode mens – immanente rechtvaardigheid – op zijn beurt verteerd door een sarcofaag, die eigenlijk een vleesetende steen is, of beter: een poreuze, bijtende kalksteen die de zachte delen van het lijk snel ‘opeet’. Van ‘sarco’ komt onze zerk. En nu wordt de droom een nachtmerrie. Stel je voor: door een zerk achternagezeten, met je eigen naam erop, een sarcasme.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: