Τι κάνετε? Μια χαρά. Ηοε μαακτ υ χετ? ζεερ γοεδ.

14 april 2015

Zie ik er dan als Jezus uit? Als ik op het terras van pension Elena zit, en dat gebeurt nogal een keer, strijken de kinderscharen op me neer. De dieren ook, maar die vooral als ik aan het eten ben. Ze zitten trouw en geduldig aan mijn blote voeten, hond (skulos), kat (gata) en kip (kota). Die woordjes heb ik geleerd van de kinderen die me omringen. Wat gaat er van me uit dat ik in elk gehucht in het plaatselijk café getrokken word om rood (kokkino) of wit (aspro) te drinken, heerlijke open wijn die hier ‘krasi’ heet. Maria, een vitale Korfiote, een schoonheid met twee kinderen en een stem als een klok, heeft me geleerd hoe ik kippensoep en brood en zout moet zeggen. Iedereen houdt van me, geen wonder, ik open het seizoen, ik ben een al te vroege zwaluw, en daardoor toch een groter mirakel dan de zwerm waarvan ik de voorbode ben. Michalis, de baas van mijn hotelletje, stopt me na de maaltijd vol met zoetigheden, alsof ik nog niet genoeg ben afgerond. En nu zit ik op een harde bank aan het strand waar de zee, verzadigd van het licht, het klotsen haast verleert.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: