Gebrul

8 april 2015

Daar lag ik dan, naakt op een dun papier, ingevet met gel, als niet meer zo verse vis.

‘Dat is dan de lever, kunt u de stippels zien? Voor de darmen moet u bij een ander zijn… Aha, de nieren, ze zijn er. Ja hoor, dat is het hart, kijk er maar niet van op. Ja, die streep… Aha, u hebt ontbeten, dat zakje in de gal, ja, daaraan kan ik het zien, een licht ontbijt, ja, daar in het midden, dat is vocht…’

Ja, dacht ik, doet u maar, zelf zie ik de grote beer, die in mijn ingewanden tegen de zwarte gaten brult.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: