De lelijkste

2 april 2015

Casanova vertelde me het verhaal van een Duitse man die een wedstrijd voor het lelijkste gezicht van de wereld gewonnen had. Met die onderscheiding zwaaiend, kwam hij zich aanbieden in de Tempodrom, begin jaren tachtig een legendarische Westberlijnse circustent aan de voet van de Muur. Werkelijk, de lelijke man is zo lelijk dat hij op staande voet wordt aangenomen. Hij is in de wolken met zijn selectie, trekt bij het afscheid zijn onderlip naar beneden om te tonen dat hij geen ondertanden meer heeft en neemt van de jury, waarin Casanova zelf zetelt, jubelend afscheid met de woorden: ‘Als ik er nu mijn boventanden nog uitsla, ben ik voor de eeuwigheid onklopbaar.’

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: