Gebrek

3 maart 2015

Ik heb altijd geweten en ervaren dat het gebrek een bron van rijkdom kan zijn. We kunnen onze gebreken gebruiken om onze talenten te ontdekken, want wat we niet kunnen brengt ons hopelijk op het spoor van de dingen waarvoor we geschikt zijn. Een bevestiging, maar op een ander, algemener niveau, vond ik vandaag in ‘Misschien Esther’, een boek van Katja Petrowskaja (°1970), een in Kiev geboren schrijfster die in Berlijn in het Duits schrijft terwijl ze in het Russisch denkt. In haar boek vertelt Petrowskaja dat het beroep van typograaf wijdverbreid was onder doofstommen, ‘want ze hoorden het lawaai van de machines niet’. Ze concentreerden zich op het zien, ‘op het vastleggen van letters’.

 

Terloops: ‘Misschien Esther’ is een rijk, verstandig, sensibel en persoonlijk tijdsdocument waarin de schrijfster een rode draad zoekt in het Midden-Europese kluwen van de twintigste eeuw, nu eens nuchter, dan weer poëtisch: zo’n zeldzaam boek waarvan de lezer opgelucht constateert dat het niet leest als een trein.

 

(‘Misschien Esther’, Katja Petrowskaja, vertaald door W. Hansen, De Bezige Bij).

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: