Kafka’s leven, ingekort

26 februari 2015

Twee weken geleden publiceerde ik in ‘Knack’ het uitgebreide artikel ‘Kafka en de vrouwen’, gebaseerd op een gesprek met Reiner Stach, de auteur van een monumentale, pas voltooide driedelige Kafkabiografie. Ik maakte een grove fout door Kafka te laten geboren worden in 1884 in plaats van in 1883. Een paar dagen liep ik er onbehaaglijk bij, voor de buitenwereld wegens mijn nonchalance, voor mijn binnenwereld omdat ik het leven van Franz Kafka, die niet eens de middelbare leeftijd haalde, nog eens met een jaar had bekort. Onvoorstelbaar dat hij daardoor – om in de sfeer van mijn stuk te blijven – geen enkele van de vrouwen ontmoet zou hebben die zijn schrijverschap hebben bepaald. Geen Grete, geen Julie, geen Margarethe, geen Hansi, geen Felice, geen Milena, geen Dora, niet eens het onbekend Zwitsers wicht W., op wie hij in 1913 in het sanatorium van Riva aan het Gardameer verliefd werd, die in de kamer boven hem woonde (ze communiceerden met klopsignalen) en die hem zegende toen hij op een avond over de borstwering van zijn balkon leunde en naar omhoog keek, aldus Kafka, die zich later in zijn dagboek op 20 oktober 1913 niettemin afvroeg of hij door zijn fixatie op het Zwitserse wicht zijn kans niet had verkeken om vreugde te beleven aan de Russin ‘die mij misschien, wat helemaal niet uitgesloten is, ’s nachts binnengelaten zou hebben in haar kamer die schuin tegenover de mijne lag’.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: