Confessio

11 januari 2015

Mijn Berlijnmanuscript is niet af. Door mijn omgang met de verkeerde mensen en mijn gebrek aan mensenkennis heeft het project schade, schande en vertraging opgelopen. Maar aangezien ikzelf daarvoor gekozen heb, ben ik de grootste idioot. Zo werd ik de dief van mijn eigen gevoelens en stal ik mijn eigen tijd: een verloren, kostbaar jaar, waarin ik mijn tijdvenster heb bespuwd terwijl het zich sluit. Wat een bittere balans. De stad keerde zich van me af omdat ik haar verraden had. Terwijl ik dacht dat ik onzichtbaar in de camera obscura zat, was ik in werkelijkheid door overbelichting verblind en naakt aan alle blikken blootgesteld. Nu knip ik de schijnwerpers uit voor de cinemascope van de bevrijdende slag.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: