Verraad

20 december 2014

De verrader heeft onvoldoende fantasie om te beseffen waarvan hij zijn slachtoffer nóg berooft – behalve van diens vertrouwen in de wereld immers ook van zijn werk- en veerkracht, lust, elan, levensvreugde en vooral van de voorvreugde om wat komt (want er komt niets meer). Op die manier blijft de triomf van de verrader begrensd, omdat hij zich de omvang van zijn destructie niet realiseert. Een schrale troost. Niettemin, ik schrik ervoor terug en heb de neiging om, oog in oog met het verraad, te reageren als monsieur Chasle in ‘De Thibaults’, die bij het horen van een gemeen verwijt aan het adres van de genereuze madame de Fontanin achteruitwijkt alsof hij zijn voet in een bloedplas van de Bartholomeusnacht heeft gezet.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: