wit

16 oktober 2014

 

nu je onhoorbaar bent

als opgegeven gras

 

nu is alles

al te wit

de muren

het metalig bad

het harde linnen

in de wasmachine

en de wasmachine zelf

natuurlijk ook

 

maar ook

het verlangen

dat in zijn hemd staat,

dat met geknipte nagels

aan de witrand van het schaamhaar

staat

aan vingertoppen die nu al naar

al te barre winterluchten

wijzen

 

maar ook het licht

in de poreuze schalen

ook het licht in de ijskast

dat op de melk valt

en het schuwe vlees erin

en de boter

die te hard is

om goed te zijn

 

alsof in een bevroren mond

de zachte

d

van doch

nu toch

als toch

wordt uitgesproken

 

en de sneeuw

natuurlijk

uit een landschap in Tirol

op een kaart

die nu zelf

moet ondersneeuwen

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: