Ode an die Vorfreude

27 september 2014

Op de ‘voorvreugde’, zei ik, toen E. me vroeg waarop ik me het meest verheugde. ‘Ze te moeten missen, ze te moeten verliezen, ervan beroofd te worden, is misschien het ergste wat een mens kan overkomen,’ zei ik, eraan toevoegend dat ik nooit een ‘Ode an die Freude’, wel een ‘Ode an die Vorfreude’ zou schrijven, en dat ik een hekel had aan het woord ‘plezier’, aan de ondiepte van dat woord, terwijl de vreugde geoogst kan worden omdat ze de volle vrucht van de voorvreugde is.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: