Nachtegaal

12 september 2014

E. vraagt me welk genre ik het liefst beoefen. Het gaat niet om het genre, niet om ‘liever’ of ‘liefst’, zeg ik, het gaat om het subliem bezweren. Maar we zijn gedoemd om te mislukken, want helaas trekken we – als we denken dat we het meesterschap hebben bereikt – met onze zang vriend én vijand aan, en zijn we zo ijdel, dat we, als onze vijand ons looft, de ogen sluiten voor het mes dat hij achter zijn rug verbergt om het in de onze te planten. Was ik maar – zeg ik tegen E. – een nachtegaal, de minst naïeve en de meest geurloze onder de vogels. Terwijl hij met zijn zang zijn vrienden aantrekt, jaagt hij met zijn toon zijn vijanden op de vlucht.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: