Lucht

12 augustus 2014

Niet mijn vijanden vrees ik, maar de omgang met holle vaten en kasten zonder klank. Er is niets op tegen om je vijanden als lucht te beschouwen: die heb je nodig om te ademen, of om veilig met de parachute te landen. Maar wat met de wezens die je niet kunt negeren omdat je er zelfs geen lucht of hoogte van krijgt? Je stikt erin terwijl je erin te pletter stort.

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: