Zwarte gedachten 3 (of het circus van Moskou)

5 augustus 2014

Van de zwarte gedachten ben ik eerder de uitvoerder dan de bedenker. Ze hebben immers al in andere hoofden bestaan, het zijn partituren die volgens het temperament worden uitgevoerd, anders door Cioran dan door Schopenhauer. Als indelingen zijn de partituren overzichtelijk, niet bedreigend. Maar net zoals het orkest niet somber hoeft te zijn om Sjostakovitjs uit te voeren en zoals het na de uitvoering niet terneergeslagen huiswaarts hoeft te keren, hoef ik niet in zwarte gedachten te leven om ze te kunnen formuleren. Je mag het borrelenĀ van de bron niet verwarren met het lessen van de dorst. Sjostakovitjs zelf vergat zijn zwarte gedachten zodra hij begon te componeren. Dat kan ook niet anders als je je hoofd in Stalins muil stopt terwijl je een kind baart.

 

Advertisements

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: