Topofobie

25 juni 2014

Amper is de geliefde mens verdwenen, of de locaties waarin hij zich bewogen heeft keren zich tegen ons, alsof we gestraft moeten worden voor het verlies. Meteen ontplooien de plekken hun onvermoede, boosaardige kracht, alsof ze al die tijd op dat moment hebben gewacht. Zij zijn gebleven. Hun macht bestaat uit de leegte waarmee ze ons vervullen en uit de wrede belofte dat hun bron niet opdroogt, omdat hij zich met onze ellende voedt.

(Knofi, Bergmannstrasse)

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: