Dictatoritis

26 april 2014

Poetin lijdt aan de typische ziekte die dictatoritis heet. Hij begrijpt niet hoe het komt dat niemand van hem houdt. Uit verbolgenheid daarover matigt hij zich het recht aan om de objecten (mensen, landen) die hem afwijzen af te straffen. Dat komt natuurlijk ook omdat hij zich door zijn onafzetbaarheid met Rusland identificeert. Zijn geopolitiek is gesublimeerde frustratie: hij  gijzelt de gedroomde minnares die hem in de kou laat staan. Hij neemt revanche. Stalin ging ook onder leed gebukt, met dit verschil dat hij op mogelijk verraad anticipeerde om het niet te laten gebeuren. Stalin leed onder zijn zelfmedelijden en onder het leed dat hij zich door dat lijden berokkende. Stalin huilde omdat hij de vrienden miste die hij had vermoord, hij nam het hen kwalijk dat ze zijn slachtoffers waren geworden en daarover wond hij zich zo zeer op dat hij ze graag nog een keer postuum had vermoord. Nochtans was Stalin niet aseksueel: hij ging graag op de kaart van de Sovjet-Unie liggen.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: