Poetin, de Europese hegemoon

20 april 2014

Poetin is een pathologische leugenaar. Hij kan zich nu zelfs al permitteren om daarvoor uit te komen. Het doet hem niets. Niemand doet hem iets. Eindelijk geeft Poetin in het openbaar toe dat 20.000 Russische soldaten aan de annexatie van de Krim ‘meegeholpen’ hebben. En hij handhaaft niet langer zijn leugen dat de satellietfoto’s die de aanwezigheid van Russische troepen aan de Oekraïense grens documenteren van vorig jaar dateren. Maar in Genève werd over de Krim al niet meer gepraat, wat wil zeggen: Poetin slikt de buit. De westerse diplomatie stuurt niet aan op resultaten, ze verheugt zich dat Lavrov aan het gesprek heeft deelgenomen. Het tot stand komen van het gesprek wordt in het westen als een overwinning gevierd. Zo wint Poetin tijd, en macht in Europa. En zo wordt het zand aangevoerd dat ons door de westerse diplomatie in de blauwe ogen wordt gestrooid. Woensdag heeft Transnistrië, waar tegen alle afspraken in nog altijd Russische troepen gelegerd zijn, bij de VN zijn aansluiting bij Rusland aangevraagd. Maar aangezien Transnistrië geen gemeenschappelijke grens met Rusland heeft, ziet Poetin zich genoodzaakt om een Russische corridor door Oekraïne naar Transnistrië te trekken. Intussen is Poetin tot de hegemoon van Europa uitgegroeid: de alom bewonderde sterke man. Hij schopt de Duitse, Franse en Amerikaanse hondjes weg die aan zijn kuiten keffen. De gereputeerde Kievse journalist Mustafa Nayyem becommentarieerde Genève zo: Genève 2014 = München 1938. Je moet al een klinische diplomaat zijn en Kerry of Ashton heten om te geloven dat Poetin met de Krim genoegen neemt, aldus Nayyem.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: