Jedem das seine

7 december 2013

Vanmiddag ben ik aangevallen door de oude vrouw Starzonek, die boven mij woont. Ik verliet het huis en zag haar in de Sundgauer Strasse in de verte naderen, met dat gezicht dat in de winter boos is op de winterhemel en alles wat daaronder stilstaat en erin beweegt. Op een vijftal passen van mij vandaan maakte ze een schijnbaar ontwijkende boog, die in werkelijkheid een aanloop was om zich nog beter op mij te kunnen storten. Zo vallen haaien aan, flitste het door mijn hoofd, vooral omdat ze haar blik van me had afgewend. De oude vrouw Starzonek kafferde me uit omdat ik het venstertje van mijn badkamer – ze wees ernaar zodat het wel waar moest zijn – altijd op een kier laat staan, dag in dag uit, ook ‘s nachts. Ze beschuldigde me ervan dat ik de koudegolf in haar flat veroorzaak en dat ik met mijn tocht haar pensioen verstook. ‘Jedem das seine,’ zei ik geconcentreerd over deze huisvredebreuk op straat, terwijl zij bij gebrek aan een mes iets in mijn rug riep.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: