Pecorino Costa Dorada met hoed

18 september 2013

Toen ik naar mijn hoofd greep was het al te laat. Het was er zonder hoed. Terug, terug, terug, van Potsdamer Platz naar Friedrichstrasse, via de voetgangersbrug over de Spree naar de kroeg waar hij nog altijd hing, een beetje slapper na ons gesprek over Vitaliano Brancati. Met de rand diep in mijn ogen verliet ik de Bösebubenbar, in de Marienstrasse nog il bell’Antonio, in de Albrechtstrasse al Paolo il caldo, in de Sundgauer Strasse al weer helemaal mezelf. Dat harde hoekje Pecorino Costa Dorada had ik nu toch wel verdiend.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: