Lof der walvissen

5 september 2013

Altijd weer verheug ik me over het spuiten der walvissen, het spannen der baleinen, de zeekanaries omdat ze zo heten, hun onderwaterfluiten, het pronken der bultruggen, hun wespentailles waar hun staart begint. Altijd in hun element, in en uit het water en daartussen, in de lagen waarin ze hoogte winnen. Ze hangen aan de fonteinen die ze maken, ze zijn niet alleen in hun slaap verdiept; ze schuwen het netwerk, slank want uitgelogd.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: