Schlachtensee

22 augustus 2013

 

Geboren in Wetteren
leek ik voorbestemd
voor de letteren
al zijn daar meer dode vijvers
dan zerken van geleefde schrijvers.

In elk geval rijmde er de Schelde
met de verleden tijd
of toch met een verborgen bron
die omdat ze welde
me voor het leven kwelde.

Op pieken in bergen van zand
spiedde ik naar een beloofder land.

Wandelde ik er over de grachten,
en over zwermen muggen
die zich kromden als de ruggen
van doorgezakte ophaalbruggen

over de muren van de luchtkastelen
die als balonnen in mijn oases dreven
vol kleur en nog nat van de messen
die er hun dorst naar bloed mee lessen.

O jeugd, o kinderjaren, o was ik maar
gespaard gebleven van herinneringen
O was ik maar meetkundig neergekomen:
lijnen, punten, stippen,
kringen voor mijn velodromen.

Nu ben ik in Berlijn beland
ook geen gebrek aan water en aan zand
ook niet aan kouwelijk,
ook niet aan vissenbloed in Schlachtensee en wijven
en ander vet om me mee in te wrijven.

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: