Moridianen

23 juni 2013

Door gewoonte, routine, sleur, beseffen we misschien niet meer dat we tot onze laatste snik blijven improviseren. Misschien omdat de contouren van onze belevenissen met het ouder worden vervagen. De latere ervaring vervangt de vroegere niet, maar weegt erop en maakt ze onscherp. We zijn als een bladzijde die niet omgeslagen, maar overdrukt wordt, een palimpsest, op de duur onleesbaar voor onszelf en de anderen.

Alle kunst is revolutionair. Ze helpt de mensen zien wat in hun blikveld ligt.

Om een naald in een hooiberg te kunnen vinden moet je eerst een hooiberg hebben.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: