Der Sinn der Sache

14 juni 2013

Toen ik maandag kort na de middag bij de kapper in Zehlendorf aanklopte werd ik door een van de kapsters getaxeerd. Ze riep me toe: ‘Gleich geht’s los.’ Alsof ik een wereldreis in haar gezelschap ging maken. Ze was jong, zoals de meeste vrouwen die ik op mijn leeftijd tegenkom.

En toen het ‘los’ ging, werd ik getrakteerd op een lang verhaal over de nieuwe ebonieten kam die ze nog maar net had gekocht, die tien euro had gekost en die ze nu op mij uitprobeerde. Ik zat daar als een proefkonijn dat ze van onder een laken tevoorschijn had getoverd. Over de oude kam, die zijn tanden had verloren, vertelde ze alsof ze het gebit van een vals familielid had begraven.

Toen ze vroeg of alles naar wens verliep, bevestigde ik dat met een: ‘U bent de deskundige, doe maar op. Het grijs moet weg.’ Waarop ze als een volleerde filosofe repliceerde met een: ‘So! Das ist der Sinn der Sache!’

Maar dat de zaak een diepere zin gehad zou kunnen hebben, leek me uitgesloten toen ze een beetje later de vloer aanveegde met wat van me overbleef.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: