Scheet

11 juni 2013

Zaterdag ging ik met vrienden eten op het Kollwitzplein. Toen ik laat in de avond met de S-Bahn naar huis spoorde, viel ter hoogte van Anhalter Bahnhof zowat de hele coupé in zwijm. Er was een dakloze ingestapt die met zijn dampkring geen huis wist te houden. In elk geval snoerde hij iedereen de mond zonder de zijne te openen. Wat een karakter! Maar in zijn bijzijn staakten de overlevenden hun gesprekken over opera en kunst en klapten als op commando alle venstertjes open. Wat een gebrek aan tact!

Ik herinner me dat Elias Canetti in ‘De stemmen van Marrakesh’ vertelt over een vrouw die een scheet liet in het bijzijn van een wijze en edelmoedige man naast wie ze was komen wonen. De wijze man deed alsof hij doof was, en dat voor de rest van zijn leven.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: