Que sera, sera

1 juni 2013

Deze ochtend op de radio: ‘Que sera, sera, whatever will be, will be.’ En plots ben ik weer zeven jaar oud en is het 1957, het is nog voor de bollen van het atomium en de dieren kunnen nog spreken. Ik fiets rondjes op het ‘koertje’, waarop je je met een fiets voor volwassenen niet eens kunt keren. Het is prachtig weer en de volwassenen zitten in het postzegeltuintje op elkaar geplakt. En almaar sneller pedalerend zing ik uit volle borst dat lied dat al in een Vlaamse versie bestaat: ‘Que sera sera, wat zijn moet dat zal zo zijn. De toekomst die blijft geheim.’ Plots lig ik met sterretjes op het harde beton. Iedereen lacht. Er wordt niet gevraagd of het ‘zeer’ heeft gedaan. Uit onmacht en onwetendheid lach ik mee, door mijn tranen heen, alleen de Spaanse ‘r’ rolt nog wat op mijn tong.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: